ارسال به دوستان ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 42777
تاریخ انتشار : 28 دی 1392 20:48
تعداد مشاهدات : 2448

نقد منصوب به خافض از منظر جديد

اين مقاله به بررسی يکی از مهمترين ويژگيهای فعل لازمی پرداخته است که مستقيماً به –مفعول به می رسد. از ديدگاه نحوی ها اسم منصوب پس از فعل که ذاتاً لازم است ،«منصوب به نزع خافض» ناميده می شود

چکيده:

اين مقاله به بررسی يکی از مهمترين ويژگيهای فعل لازمی پرداخته است که مستقيماً به –مفعول به می رسد. از ديدگاه نحوی ها اسم منصوب پس از فعل که ذاتاً لازم است ،«منصوب به نزع خافض» ناميده می شود، که در تحليل های منطقی خالی از اشکال نيست. بنابراين به جای اصطلاح فوق از مجاز مرسل بهره می گيريم به اين معنی که فعل را به حقيقی و مجازی تقسيم کرده و گوئيم هر فعل متعدی ضرورناً به مفعول به نياز دارد اما فعلهايی که لازم است اگر به  مفعول به رسيد، در هنگام استعمال مجازاً متعدی شده است و بهر حال مشکلات متعدد «منصوب به نزع خافض» را ندارد. 

                                                                

 

دانلود


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :
 
 
 

حديث

 

يَكْتَسِبُ الصّادِقُ بِصِدْقِهِ ثَلاثا: حُسْنَ الثِّقَةِ بِهِ، وَالْمَحَبَّةَ لَهُ، وَالْمَهابَةَ عَنْهُ؛

راستگو با راستگويى خود، سه چيز را به دست مى‏آورد: اعتماد، محبت و شكوه (در دل‏ها).

غررالحكم، ج 6، ص 480، ح 11038؛ دوستى در قرآن و حديث، ص 108.