ارسال به دوستان ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 42771
تاریخ انتشار : 28 دی 1392 18:37
تعداد مشاهدات : 2470

استنباط توحيد از منظر ملاصدرا از سخنان علي ابن ابيطالب

 

چکيده:

مقاله حاضر که دست مايه‌‌اي است در مسير فلسفه ي اسلامي، به تبيين وحدانيت و يکتايي ايزد بي همتا در کلام امام علي (ع) در نهج البلاغه و تحليل نظرات توحيدي ملاصدرا، همت مي گمارد و در صدد اثبات اين مطلب است که آفريدگار هستي، ذات کامل و بي منتهايي است که جميع کمالات وجودي به نحو اعلي در او موجود است و اينکه هيچ زاويه اي از زواياي عالم موجود از حضورش، پنهان و بي نصيب نيست و اين يکتايي و بي همتايي ناشي از لاحدي اوست، به طوري که امکان فرض ثاني براي او محال است. در طي اين مسير، به تحليل و تبيين توحيد، ارتباط بساطت با وحدت و اينکه وحدت حق، وحدت حقه‌ي حقيقيه است نه وحدت عددي و تبيين وحدت ذات و صفات و عينيت مصداقي اوصاف، مي‌پردازيم و در نهايت، ذات بحت و بسيط الهي، عاري از هرگونه شائبه‌ي کثرت معرفي خواهد شد. وبه اين نکته خواهيم رسيد که اگر چه ملاصدرا درابتدا قائل به وحدت تشکيکي شده است ولي با اندکي تأمل مي توان دريافت که سرانجام اين وحدت تشکيکي او مبدل به وحدت شخصي که همان وحدت حقه حقيقه است مي شود.

 

واژگان کليدي: امام علي(ع)، ملاصدرا، وحدت ذات و صفات، وحدت حقه‌ي حقيقيه.

 

 

کد دريافت متن کامل مقاله:FL002


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :
 
 
 

حديث

 

يَكْتَسِبُ الصّادِقُ بِصِدْقِهِ ثَلاثا: حُسْنَ الثِّقَةِ بِهِ، وَالْمَحَبَّةَ لَهُ، وَالْمَهابَةَ عَنْهُ؛

راستگو با راستگويى خود، سه چيز را به دست مى‏آورد: اعتماد، محبت و شكوه (در دل‏ها).

غررالحكم، ج 6، ص 480، ح 11038؛ دوستى در قرآن و حديث، ص 108.