ارسال به دوستان ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 202507
تاریخ انتشار : 26 بهمن 1395 15:20
تعداد مشاهدات : 1089

تحلیل میدان معنایی «نصرت» در ارتباط با کلمه کانونی «شفاعت»

این پژوهش از نسبت های معروف به نسبت صرفی، نحوی، همنشینی، جانشینی، تقابل، ارزشی و سیاق توسعه داده شده است. در توسعۀ نسبتهای معنایی، پا را فراتر گذاشته و به نسبتهای فرا متنی رسیدیم. برای نمونه در معناشناسی «شفاعت»، معنای «نصرت»، «ولایت» و «حمیم» را به عنوان نسبت فرامتنی برای فهم معنای شفاعت به کمک گرفتیم.

چکیده:

طرح مسأله
روش معناشناسی همزمانی به صورت کاربردی کمتر مورد توجه بوده است و زوایای کاربردی آن کمتر توضیح داده شده است. و چون این روش، از جهت روشی دچار کاستی است و هنوز قواعد آن کاملاً مدون نشده است و تا کنون اصول و مبانی معناشناختی این روش به صورت مجزا بیان نشده است، نمیتوان از آن بهره کامل و صد در صد برد. گرچه ایزوتسو تلاش کرده این اصول را بیان کند ولی به نظر این اصول روشن و آشکار نیست. ولی تمام تلاش این است تا از همین قواعد موجود بهطور کامل استفاده شود. اضافه بر اینکه برای اثبات تقابل یا جانشینی الگوی جامعی در دسترس نیست پس تلاش زیادتری لازم است تا بهره وافی برده شود. این مطلب و نیز انتخاب نسبتهای معنایی، محقق را مجبور میکند به اینکه در مرحلۀ اول تمام نسبتها را بررسی کند و در نهایت از میانشان مهمترین را گزینش نماید و همین مسأله روند پژوهش را چند برابر حالت عادی میکند. مشکل دیگر پیشینۀ اندک پژوهشهای مرتبط به میدان معنایی «شفاعت» است(آثار آیهالله جوادی آملی، سبحانی، مصباح و...) که در این تحقیق مجبوریم علاوه بر تولید محتوا، از لحاظ ساختاری و روشی نیز دست به ابتکاراتی بزنیم. در مواردی با معرفی اصول و قواعد کلی مواجه هستیم که در حوزهای خاص تعیین نشده است؛ از این رو ذکر قواعد کاری چندان دشوار نیست اما وقتی خود را در محدودهای خاص میببینیم تنگناها روشن میشود؛ زیرا نمیتوان برای باز کردن گره فروبسته از حوزۀ معنایی دیگری مثال آورد، بلکه لازم است چارهای در خور اندیشید و به اندیشمندان عرضه کرد تا مورد ارزیابی قرار گیرد. ایزوتسو در معناشناسی خود تأکید بر ارتباطات و نسبتهای معنایی دارد، ولی از بین نسبتها تنها به نسبت، همنشینی، جانشینی، و تقابل تأکید میکند. در پژوهشهای دیگر نیز با تاکید بر همین نسبتها معناشناسی شده است. اما بایستی نسبتهای معنایی را از آنچه بیان شده فراتر برده و نسبتهای معنایی را توسعه داد و معتقدیم این روش در این بخش باز هم قابلیت توسعه را دارد. این پژوهش از نسبت های معروف بهنسبت صرفی، نحوی، همنشینی، جانشینی، تقابل، ارزشی و سیاق توسعه داده شده است. در توسعۀ نسبتهای معنایی، پا را فراتر گذاشته و به نسبتهای فرا متنی رسیدیم. برای نمونه در معناشناسی «شفاعت»، معنای «نصرت»، «ولایت» و «حمیم» را به عنوان نسبت فرامتنی برای فهم معنای شفاعت به کمک گرفتیم.




نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :
 
 
 

حديث

 

يَكْتَسِبُ الصّادِقُ بِصِدْقِهِ ثَلاثا: حُسْنَ الثِّقَةِ بِهِ، وَالْمَحَبَّةَ لَهُ، وَالْمَهابَةَ عَنْهُ؛

راستگو با راستگويى خود، سه چيز را به دست مى‏آورد: اعتماد، محبت و شكوه (در دل‏ها).

غررالحكم، ج 6، ص 480، ح 11038؛ دوستى در قرآن و حديث، ص 108.