ارسال به دوستان ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 201874
تاریخ انتشار : 19 بهمن 1395 11:58
تعداد مشاهدات : 751

گونه شناسی وام گیری قرآنی در شعر شرف الدین بوصیری

اقتباس یا وام گیری قرآنی در ادبیات عربی سابقه ای دیرین دارد ویکی از شگردهای هنری رایج در شعر و نثر سخنوران پس از سقوط دولت عباسی است. از آن جا که این گونه ازاقتباسات در دیوان بوصيری(608- 694 هـ..ق) نمودی بارز دارد، این پژوهش با روشی توصیفی به بررسی انواع وامگیری قرآنی (اعم از اقتباس مقبول و مردود، عقد و تلمیح ) در شعر این شاعر پرداخته است. نتایج این بررسی، مهارت بوصيری در اقتباسات متنوع قرآنی و میزان توفیق وی را در به کار بستن این شگرد ادبی، بیان میکند.

چکیده:

اقتباس در اصطلاح ادبی آن است که آيه ای از قرآن کریم یا عبارتی ازحديث شریف را  عيناً يا با اندک تغيير در سخنان خود آورند بی آن که بر نقل از قرآن يا حديث تصریح شود. اقتباس نمایشی ازتوانایی سخنوری شاعران، وموجب غنی شدن اثر ادبی است و تاثیر گذاری شگرف بر خواننده دارد، به ویژه که نوعی جامه ی قداست بر پیکر اثر ادبی می افکند.
اقتباس یا وام گیری قرآنی در ادبیات عربی سابقه ای دیرین دارد ویکی از شگردهای هنری رایج در شعر و نثر سخنوران پس از سقوط دولت عباسی است. از آن جا که این گونه ازاقتباسات در دیوان بوصيری(608- 694 هـ..ق) نمودی بارز دارد، این پژوهش با روشی توصیفی به بررسی انواع وامگیری قرآنی (اعم از اقتباس مقبول و مردود، عقد و تلمیح ) در شعر این شاعر پرداخته است. نتایج این بررسی، مهارت بوصيری در اقتباسات متنوع قرآنی و میزان توفیق وی را در به کار بستن این شگرد ادبی، بیان می کند.


کلید واژه ها:  اقتباس قرآنی، بوصيری، زیبایی شناسی شعر عربی



دانلود



نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :
 
 
 

حديث

 

يَكْتَسِبُ الصّادِقُ بِصِدْقِهِ ثَلاثا: حُسْنَ الثِّقَةِ بِهِ، وَالْمَحَبَّةَ لَهُ، وَالْمَهابَةَ عَنْهُ؛

راستگو با راستگويى خود، سه چيز را به دست مى‏آورد: اعتماد، محبت و شكوه (در دل‏ها).

غررالحكم، ج 6، ص 480، ح 11038؛ دوستى در قرآن و حديث، ص 108.